/

Tanecznie po udarze

Taniec staje się tu językiem poprzez który komunikujemy się. Ten nieoczywisty, a nawet „poetycki” sposób wyrażania się, opowiadanie i mówienie jest bazą do tworzenia nowej, wspólnej przestrzeni porozumienia.

Taniec staje się głównym językiem i przewodnikiem w procesie poznawania własnej motoryki, swojego ciała oraz prowadzenia dialogu z innymi poprzez ruch. Podczas zajęć wykorzystane są elementy improwizacji, zadań i gier choreograficznych, pracy z rytmem i melodią oraz słowem. Ważnym elementem jest praca ze zmysłami: słuchu, wzroku, dotyku, a także smaku i węchu, które stają się impulsem do tańca. Poprzez ćwiczenia ruchowe uczestnicy pogłębiają sprawność fizyczną i koordynację ciała, tworzą własne kompozycje, jak również pracują z krótkimi sekwencjami ruchów, nadając im nowe jakości, tempo, kierunki oraz formę. Podczas zajęć poruszamy się nieustannie, w rytm muzyki, słowa lub innych dźwięków.

Praca twórcza z podopiecznymi Fundacji „Między słowami” jest fascynująca i poruszająca. Budowanie wspólnego języka, którym jest taniec, staje się nowym sposobem porozumienia i podstawowym narzędziem do tworzenia nowego wymiaru dialogu. Język w którym nie używamy słów, ale ruchu całego ciała – nieustannie porusza.

Podopieczni Fundacji to wyjątkowe osoby, pełne determinacji i ambicji, inspirujące do działania. Jedna z podopiecznych Fundacji Pani Krystyna, osoba o nieprzeciętnej wrażliwości, matematyczka, stale poszukująca 83-letnia niezwykła osobowość, stała się główną bohaterką krótkometrażowego filmu pt.„LINIA” w reżyserii Grzegorza Myjkowskiego i Katarzyny Ustowskiej. Taniec Pani Krystyny czerpie inspirację ze słynnego choreograficznego pasażu Piny Bausch: Wiosna, Lato, Jesień, Zima, ze spektaklu „Nelken” z 1982 roku. Proces przekładania myśli, emocji i odczuć na ruch, jest płynny, nieprzerwany, jasny i precyzyjny. Paradoksalnie, staje się niezwykle wymownym językiem – tańcem. Realizacja filmu była wspaniałym doświadczeniem, a sam film został wyróżniony i zaprezentowany w sekcji PEARLS 18 na POOL – International TanzFilmFestival w Berlinie.

 

Poprzedni artykułJak uczy się mózg
Następny artykułO afazji w Radio Pogoda
Avatar
Katarzyna Ustowska
absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Gdańsku (2008) oraz wydziału tańca współczesnego na University of Kent w Northern School of Contemporary Dance w Wielkiej Brytanii (2012). Magister w dziedzinie edukacji w tańcu współczesnym na Frankfurt University of Music and Performing Arts w Niemczech (2017). Współpracuje z Teatrem Dada von Bzdülöw i Teatrem Trans-Atlantyk. Współtworzy Fundację polka dot w Gdańsku. Realizuje autorskie prace, tworzy projekty artystyczne i edukacyjne w Polsce i za granicą. Prowadzi autorski program edukacji tanecznej w otoczeniu pedagogicznym Montessori. Jest stypendystką m.in. Prezydenta Miasta Sopotu oraz laureatką nagrody “Sopocka Muza dla Młodych Twórców”.