/

W jaką podróż wybierzemy się za tydzień?

Tym pytaniem kończą się każde zajęcia z geografii turystycznej. Byliśmy już w państwach wszystkich kontynentów, a planów mamy nadal mnóstwo.

Kiedy zaczynałam prowadzić zajęcia z geografii turystycznej, nie spodziewałam się, że tak wielu pacjentów będzie nimi zainteresowanych. Mimo że podróżujemy palcem po mapie, spotkania te budzą ogromne emocje. Według mnie to właśnie ich podstawowa zaleta. Wspomnienia z przebytych podróży, zgromadzone zdjęcia, przewodniki, mapy wyzwalają chęć dzielenia się doświadczeniami i opowiadania o nich innym członkom grupy.

Zajęcia nie mają stałej struktury. Nierzadko to ich uczestnicy tworzą prezentacje dotyczące określonego miejsca, w którym byli lub które chcieliby odwiedzić. Cieszymy się, gdy w przygotowania zaangażowane są osoby z rodziny pacjenta. Czasami wspólnie wybieramy temat i każdy przynosi jakąś samodzielnie wyszukaną informację.

Są również zajęcia, podczas których uczestnicy wykonują określone zadania. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się quizy wiedzy. Pacjenci mogą korzystać z różnych źródeł i wyszukiwać potrzebne im informacje.

Głównym założeniem zajęć jest wyzwalanie spontanicznych wypowiedzi uczestników poprzez odwołanie się do ich zainteresowań. Wielu z naszych pacjentów to osoby, które dużo podróżowały, miały pracę związaną z wyjazdami, ale są też tacy, którzy dzięki zajęciom mogą poznać inne kraje, bo nigdy nie byli za granicą.

Na spotkaniach wykorzystujemy filmy, reportaże, śledzimy losy podróżników, czytamy fragmenty książek, słuchamy audycji radiowych. Każda z tych form uatrakcyjnia dyskusję i powoduje zaangażowanie uczestników. Poniżej przedstawię parę ćwiczeń, które sprawdziły się na zajęciach.

  1. Opisz miasto, używając trzech skojarzeń. Pozostali uczestnicy mają za zadanie odgadnąć, o jakim mieście myślała osoba. Dla niektórych pacjentów zadanie stanowi trudność, warto wcześniej przygotować określenia charakterystyczne dla danego miasta, które pacjent będzie mógł przedstawić innym osobom, przypinając kartki na tablicy.
  2. Quizy wiedzy na temat danego miejsca.
  3. Gry zespołowe, takie jak państwa-miasta, memory ( łączenie państwa z flagą, państwa i stolicy, państwa i kontynentu, na którym się znajduje).
  4. Wykreślanki. Odszukiwanie słów kojarzących się z danym miejscem.
  5. Składanie i kolorowanie map. Na mapach dodatkowo mogą być zaznaczone zwierzęta zamieszkujące dany kontynent, słynne potrawy pochodzące z danego kraju, rzeki świata i wiele innych interesujących zagadnień.
  6. Tworzenie planu wycieczki.

Każde z zadań jest modyfikowane i przystosowywane do członków grupy. Pacjenci mający większe trudności z komunikacją werbalną mogą wskazywać desygnaty, wybierać odpowiednie słowa z podanych, rysować czy też odpowiadać na odmiennie postawione pytanie. Często także wykorzystują swoje Personalne Paszporty Komunikacyjne (o których więcej w innych artykułach portalu o afazji).

Wielokrotnie rozmowy o różnych miejscach na świecie stawały się podstawą do dyskusji na temat globalnych problemów. Poruszyliśmy kwestie ubóstwa, konfliktów zbrojnych, zanieczyszczeń ekologicznych, niszczenia środowiska naturalnego przez wycinanie lasów amazońskich. Duże emocje wzbudziła też dyskusja o Brasílii, zastanawialiśmy się wówczas nad kontrowersyjną koncepcją tego miasta.

Zajęcia z geografii prowadzone są w Fundacji „Między Słowami” trzeci rok. Naszych podróży nie mierzymy jeszcze kilometrami, ale satysfakcją z samego planowania i wspólnej rozmowy o zainteresowaniach.

Urszula Jaworska
neurologopeda, terapeuta integracji sensorycznej, pedagog. W fundacji prowadzi zajęcia konwersatoryjne i geografie turystyczna. Szczególnie interesuje się zaburzeniami mowy na tle pochodzenia neurologicznego oraz jąkaniem . Praca z drugim człowiekiem jest jej pasją. W wolnych chwilach czyta, słucha ulubionej muzyki, jeździ na rolkach i stara się uczyć nowych rzeczy.